Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Abram Willendorf - funkcjonariusz otwockiej policji żydowskiej w getcie otwockim, tzw. Ghetto Polizei, którego zachowanie przesło do legendy podczas okupacji.

Legenda Willendorfa

Podczas likwidacji otwockiego Getta, niemieccy żołnierze wielokrotnie zmieniali decyzje co do losu rodzin policjantów żydowskich. Policjanci pomagali w załadunku innych Żydów, gdyż mamiono ich obietnicami zwolnienia żon i dzieci.

Ostatecznie Niemcy własnoręcznie załadowali je do wagonów. Wtedy Abram Willendorf postanowił demonstracyjnie rzucić opaskę i dołączyć do swojej żony i dziecka. Dopiero po namowie innych odstąpił od tego. Pozostali policjanci obawiali się bowiem represji ze strony Niemców. Willendorf oddał wiec policyjne odznaki i usiadł na placu.

Wiadomość o jego czynie dotarła do getta warszawskiego, gdzie stała się legendą. Oto fragment wspomnień Leokadii Schmidt: "(...) Policja żydowska nie poszła w ślady swych warszawskich kolegów. Gdy na pierwszej odprawie otrzymali wskazówki w sprawie wysiedlenia ludności, rzucili jak jeden mąż czapki policyjne pod nogi oprawców i odmówili wykonania rozkazu. Wszyscy zostali rozstrzelani".

W rzeczywistości czyn Willendorfa należał do wyjątkowych. Zachowanie większości funkcjonariuszy Ghetto-Polizei nie różniło się od postawy policjantów warszawskich. Szef policji Bernard Kronenberg osobiście przyprowadził na plac swego ojca.

Zobacz też

Getto w Otwocku, Ghetto Polizei w Otwocku, Likwidacja Getta w Otwocku

Źródło: Muzeum Ziemi Otwockiej