Henryk Alber
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Henryk Alber, właściwie Henryk Serafinowicz - urodzony 3 czerwca 1948 w Otwocku, zmarł 11 stycznia 2008 w szpitalu w Międzylesiu. Pochodzący z Otwocka gitarzysta, kompozytor, aranżer.
Spis treści |
Kariera
Początki
Henryk Alber uczęszczał do Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie uczył się gry na puzonie i gitarze. Debiutował w 1969 roku, zdobywając I nagrodę w Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi.
Rozwój i przebieg kariery
W latach 70. współpracował z Januszem Stroblem (od 1971), tworząc Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. W 1971 roku duet wygrał nagrodę w kategorii muzyki nowoczesnej na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu. Wielokrotnie uczestniczyli w festiwalu Jazz Jamboree, w latach 1971-72 z Włodzimierzem Nahornym, ale też w innych festiwalach: Jazz Jantar, Musicorama, FAMA w Śminoujściu, Zaduszkach Jazzowych w Krakowie oraz festiwalu piosenki w Opolu. Koncertowali sporoza granicą: w NRD, Czechosłowacji, na Węgrzech, w Bułgarii, Szwecji, Francji, RFN i w Holandii.
Lata 1971-73 to najlepszy okres w twórczości obu muzyków. Nawiązali m.in. współpracę z Łucją Prus. Grli też z kwintetem jazzowym z Henrykiem Miśkiewiczem, Januszem Kozłowskim i Zbigniewem Kitlińskim.
W tym czasie też pracował jako kompozytor utworów instrumentalnych oraz piosenek. W roku 1984 założył nowy duet gitarowy z Andrzejem Wyrzykowskim (Duet Gitar Klasycznych). Jako kompozytor i aranżer współpracował z wieloma polskimi muzykami, m.in. z Elżbietą Wojnowską i Grażyną Orszt. Najdłuższą (1985-2002) i najbardziej owocną współpracę nawiązał z Edytą Geppert, której towarzyszył także jako akompaniator. Na jego płycie autorskiej grali m.in. Krzysztof Ścierański, jeden z najlepszych gitarzystów basowych Europy oraz Ryszard Sygitowicz, w przeszłości gitarzysta Perfectu oraz słynnymi jazzmanami, Janem Ptaszynem Wróblewskim oraz Włodzimierzem Nahornym komponował do muzyki Agnieszki Osieckiej.
Tworzył też muzykę teatralną dla kabaretu i teatru studenckiego Stodoła w Warszawie oraz warszawskiego Teatru Stara Prochownia.
Koncertował w wielu krajach Europy, ośrodkach polonijnych Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii, Tajlandii.
W roku 1997 Henryk Alber utworzył, wraz ze swoim synem Bartkiem, Duet Gitar Alber & Alber a od roku 2000 Bartosz Alber Serafinowicz stał się członkiem zespołu Edyty Geppert, w którego skład wchodzili: Henryk Alber (gitara klasyczna), Tomasz Bajerski (fortepian), Jerzy Szarecki (trąbka), Bartek Alber (gitara basowa). W tym zestawieniu dali wiele koncertów w Polsce i za granicami kraju, między innymi w Watykanie dla papieża Jana Pawła II na jego imieninach 4 listopada 2003r. W latach 90 równolegle z karierą sceniczną Henryk Alber zaczął prowadzić działalność pedagogiczną szkoląc i rozwijając wielu młodych,zdolnych gitarzystów.
Dyskograia
- H. Alber & J. Strobel - płyta w duecie z Januszem Stroblem (1972)
- "Duet gitar klasycznych" płyta w w duecie z JanuszemStrobelem (1976)
- "Alber" - płyta własna (1988)
- "Historie prawdziwe" - płyta Edyty Geppert
- "Życie moje" - część kompozycji na płycie Elżbiety Wojnowskiej
- "Dziewczyna do wzięcia" - część kompozycji na płycie Elżbiety Jodłowskiej
- Utwór "Gdy uznamy, że to już" na płycie "Och życie, kocham cię nad życie" Edyty Geppert
- "Irena Jarocka" - część utworów na płycie Ireny Jarockiej
- "Miłość od pierwszego poczęcia - muzyka dla kobiet w ciąży" - w zespole m.in. z Janem Ptaszynem Wróblewskim oraz Włodzimierzem Nahornym
- "Recital Life" - płyta Edyty Geppert
Nagrody
- 1969 - I Nagroda na Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi
- 1974 - Nagroda Główna na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie za kompozycję do utworu Zaproście mnie do stołu
- 1974 - Nagroda Główna na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za kompozycję jw.
- 1974 - I Nagroda na Festiwalu Teatrów Akademickich za muzykę do Kwiatów polskich
- 1975 - I Nagroda na Olsztyńskich Spotkaniach Zamkowych za muzykę do tekstu Rzuciłabym to wszystko (wiersz Juliana Tuwima)
Źródła
