Jerzy Baczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Jerzy Baczyński – urodzony w 1950 w Otwocku, dziennikarz, redaktor naczelny tygodnika „Polityka”, prezes spółdzielni „Polityka Spółdzielnia Pracy”. Baczyński wychował się w Otwocku, ukończył Liceum Ogólnokształcące im. K.I. Gałczyńskiego, po kilku latach mieszkania w Warszawie, jesienią 2006 roku ponownie sprowadził się do Otwocka.

Spis treści

1 Dziennikarstwo
2 Redaktor naczelny Polityki
- 2.1 Sprzedaż (oraz nakład) tygodników opinii w Polsce
3 Prywatnie
- 3.1 Linki

[Edytuj]

Dziennikarstwo

Po zakończeniu studiów w Instytucie Nauk Politycznych Uniwesrytetu Warszawskiego został, w 1973 roku, dziennikarzem „Życia Warszawy”. Został stamtąd zwolniony w czasie stanu wojennego. Po powrocie do kraju, w 1984 roku, został redaktorem działu publicystyki gospodarczej „Polityki”. W 1990 roku awansował na stanowisko zastępcy redaktora naczelnego, a w 1994 roku na stanowisko redaktora naczelnego tygodnika.

[Edytuj]

Redaktor naczelny Polityki

Pod rządami Jerzego Baczyńskiego „Polityka” zmieniła formułę wydawniczą, stała się też magazynem kolorowym. W najnowszych sondażach prowadzi wśród najlepiej sprzedających się tzw. tygodników opnii. Wyprzedza m.in. Wprost i Newsweek.

Baczyński został w 2002 roku odznaczony prestiżową nagrodą im. Dariusza Fikusa, przyznawaną przez dziennik "Rezczpospolita". Baczyński został uznany najlepszym w kraju twórcą mediów. W uzasadnieniu napisano: "Za przekształcenie Polityki w nowoczesny tygodnik polityczno-społeczny i bezpieczne przeprowadzenie spółdzielni dziennikarzy Polityka przez rafy gospodarki rynkowej"

Baczyński dostał nagrodę w wysokości 25 tysięcy złotych, po czym przekazał ją na fundusz stypendialny dla młodych naukowców.

[Edytuj]