Samuel Goldflam
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Samuel Goldflam - urodzony 15 lutego 1852 roku, zmarł 26 sierpnia 1932 roku, znany na świecie lekarz związany z Otwockiem, twórca Zofiówki, Zakładu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych.
Spis treści |
Kariera
Goldflam ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1875 roku uzyskał dyplom i zaczął pracę na stanowisku ordynatora w klinice chorób wewnętrznych w Szpitalu Św. Ducha prof. Wilhelma Dusana Lamba. W 1882 uczył się u Karla Westphala w Niemczech i Jean-Martina Charcota w Paryżu. W tym czasie wyspecjalizował się w neurologii i psychiatrii. Napisał 50 prac naukowych. Był pionierem mikroskopii układu nerwowego. Dzieki swoim pracom zyskał światowe uznanie, jego nazwisko zostało upamiętnione w nazewnictwie medycznym - istnieje choroba Goldflama-Erba czy objaw Goldflama-Oehlera.
W czasie I wojny światowej wyodrębnił chorobę kości i stawów pod nazwą osteoarthropathia dysalimentaria.
Praca społeczna
Podczas pracy z pacjentami i w kontaktach międzyludzkich odznaczał sie wielką bezinteresownoącią i skromnoscią, co przysparzało mu dużą popularność. Był lekarzem, społecznikiem, twórcą i współtwórcą wielu organizacji, m.in. Towarzystwa Opieki nad Umysłowo Chorymi Żydami. Był też członkiem Żydowskiego Towarzystwa Przeciwgruzliczego „Brijus”.
Po 1905 roku blisko współpracował z Januszem Korczakiem i Gerszonem Lewinem. Wspólnie rozwinęli działalność społeczną na szeroką skalę.
Zbudował m.in. Szpital dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów w Warszawie, był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Otworzył i prowadził przez 40 lat bezpłatną poliklinikę w Warszawie przy ul. Granicznej 10 dla chorych niezamożnych. Z Edwardem Flatau wybudował Naukowy Instytut Patologiczny w Szpitalu na Czystem w Warszawie. Był organizatorem Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego. Był założycielem Warszawskiego Towarzystwa Neurologicznego i pierwszym jego prezesem, członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
W Otwocku
W 1907 roku z inicjatywy Samuela Goldflama powstał w Otwocku przy ulicy Kochanowskiego Zakład dla Nerwowo i Psychicznie Chorych "Zofiówka". Goldfalm kierował ośrodkiem i doprowadził, aż do roku 1926, do oddania do użytku kolejnych jego budynków. W zakładzie tym wykorzystywano nową wówczas metodę uspołeczniania chorych przez pracę - powszechnie stosowaną przy wielu schorzeniach natury psychicznej. Prace badawcze prowadzone przez Goldflama były wykorzystywane w innych placówkach tego typu w Europie i były tam wysoko cenione.
Pamięć o Goldflamie
Jego imieniem nazwano jedna z ulic w Otwocku.
