Władysław Czaplicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Władysław Czaplicki - urodzony w 1871 roku - zmarł w 1922 roku. Lekarz związany z Otwockiem, specjalista od chorób płuc.

Czaplicki ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego w 1898 roku. Poczatkowo osiadł w Pilawie, a w 1902 roku w Otwocku. Pracował jako lekarz Kolei Nadwislańskiej, a z czasem jako ordynator w Sanatorium dr Geislera i Sanatorium T. Wisniewskiego. Jako jeden z pierwszych lekarzy w Polsce stosował nowatorskie leczenie gruźlicy odmą opłucnową. Był też zwolennikiem leczenia choroby klimatem.

Był współtwórcą i wydawcą opublikowanego w 1906 roku Przewodnika po Otwocku.

Uchodzi też za jednego z twórców otwockiej organizacji społecznej Ognisko, której celem była intergracja otwockiej społeczności.

Był też jednym z inicjatorów Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, członkiem jego zarządu, i w końcu honorowym prezesem. Działał na rzecz [Nadanie Otwockowi praw miejskich|nadania Otwockowi praw miejskich]], co nastąpiło w 1916 roku.

Czaplicjki był wtedy nieobecny. W 1915 roku został ewqkuowany przez Rosjan do Moskwy, a stamtąd na Krym. W 1918 roku powrócił do Otwocka.

Ulica Czaplickiego

Jedna z otwockich ulic, wcześniej Sądowa, nosi imię Władysława Czaplickiego. Od patrona tej ulicy pochodzi nazwa zwyczajowa Czapelak, którą określa się osiedle 1000-lecia usytuowane przy stacji PKP, w kwartale ulic: Warszawskiej, Czaplickiego, Kościuszki, Dłuskiego.