Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Zbigniew Gostomski - urodził się w 1932 r. w Bydgoszczy. Znany grafik, profesor na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Kariera i twórczość

W latach 1953 – 1959 studiował na Wydziale malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (pracownia prof. Michała Byliny). Od ukończenia studiów pracuje na ASP, obecnie jako profesor na Wydziale Malarstwa. Uczestniczył w tworzeniu prestiżowej Galerii Foksal w Warszawie, w której prezentował prawie wszystkie swoje prace w kilkunastu wystawach indywidualnych.

Swoją twórczość w zakresie rysunku, malarstwa, rzeźby, tkaniny, instalacji, fotografii prezentował również w: Galerii Starmach w Krakowie, Galerii Zachęta w Warszawie, Galeria EL w Elblągu, Muzeum Sztuki w Łodzi. Uczestniczył w ponad 35 wystawach krajowych i około 60 zagranicznych.

Zbigniew Gostomski to jedna z najważniejszych postaci we współczesnej sztuce polskiej; był blisko związany z wieloma znanymi artystami awangardy polskiej, W. Hasiorem, H. Stażewskim, J. Ziemskim, M. Boguszem, a szczególnie z Tadeuszem Kantorem. Często brał udział w jego happeningach („Cricotage”, „List”, „Panoramiczny Happening Morski”).

W teatrze

Przez ponad dwadzieścia lat był aktorem w Teatrze Cricot 2 Tadeusza Kantora, brał udział we wszystkich jego sztukach. Stworzył niezapomniane kreacje ucznia Repetenta w „Umarłej klasie” w pierwszej wersji, a Kobietę za oknem w drugiej, Wielkiego Geometrę – Rabina w „Gdzie są niegdysiejsze śniegi”, Żołnierza w „Wielopole, Wielopole”, Matkę Kantora w „Niech szczezną artyści” czy Jonasza Sterna w ostatniej sztuce Kantora „Dziś są moje urodziny”.